Page 24 - วิกฤติ วิถีชีวิตชาวเล
P. 24
วิกฤติ วิถีชาวเล
มอแกนที่อาศัยที่หมู่เกาะสุรินทร์ 94 คน ได้รับบัตรประชาชนโดยการ
ิ
ื
เพ่มช่อในทะเบียนราษฎร์ถือว่าเป็นผู้ตกหล่นทางทะเบียน แต่ยังมีชาว
มอแกนกว่า 600 คน ที่เกาะเหลา เกาะช้าง และเกาะพยาม ไม่ได้บัตร
ประชาชน เป็นเพียงการขึ้นทะเบียนสถานะบุคคล หรือบัตรเลข 0 ซึ่ง
ท�าให้คนกลุ่มนี้ไม่มีสิทธิในบริการพื้นฐานของรัฐ เช่น สิทธิในการรักษา
พยาบาล เบี้ยยังชีพ สิทธิในการเดินทางออกนอกพื้นที่ และสิทธิที่จะได้
ุ
ี
ี
ั
ู
ู
ึ
่
รบการค้มครองแรงงาน ซงทาให้มโอกาสถกข่มข่ และเรยกเกบเงนใน
�
็
ิ
ฐานะคนที่ไม่มีบัตรประชาชน
ี
ิ
ี
แม้จะมความพยายามเสนอให้เพมชอในทะเบยนราษฎรเป็นผ้ ู
ื
่
่
ตกหล่นทางทะเบียนราษฎรให้มอแกนท่เหลือ เช่นเดียวกับเกาะสุรินทร์
ี
แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะกระบวนการแก้ปัญหาของหน่วยงานท่เก่ยวข้อง ยัง
ี
ี
ี
ั
�
มีข้อจากัด ท้งกฎระเบียบท่ไม่สอดคล้องกับชาวเล ความไม่เข้าใจของเจ้า
หน้าที่ และการไม่ได้สนใจแก้ปัญหาคนชายขอบอย่างจริงจัง ฯลฯ
ตุลาคม 2555 มีชาวเลที่ไม่มีบัตรประชาชนในชุมชนบ้านราไวย์
ป่วยหนักต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล และเสียชีวิต ญาติไม่สามารถ
ื
นาศพออกมาจัดการฝังตามประเพณีได้ เน่องจากไม่ได้รับสิทธิในการ
�
รักษาพยาบาลฟร จึงต้องหาเงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาล จานวน 50,000
�
ี
ั
�
�
บาท ก่อนจึงจะนาศพออกมาได้ ชาวเลไม่มีเงินจานวนน้น จึงต้องทา
�
สัญญาผ่อนช�าระเดือนละ 500 บาท (โดยสถาบันวิจัยสังคมจุฬาฯ จ่าย
เงินงวดแรกให้ 4,000 บาท) มีเสียงสะท้อนว่า ตอนมีชีวิต นายไต๋เบ้น
ยากจน ไร้ค่า แต่เมื่อตายกลับมีราคา “เราต้องผ่อนศพ”
24
